آفساید

خارهای الجزایر!

آفساید — Sat, 19 May 2012 06:20:34 GMT

یکی از مزایای تنهایی آن است که می توانی درب توالت را باز بگذاری و به افق های دورتری بیاندیشی!

پ. ن. بدعت جدیدی است! عنوان مطلب یکی از اولین تراژدی هایی بود که خواندم!

بعد سوم حماقت!

آفساید — Wed, 11 Apr 2012 13:33:32 GMT

عصر یک روز غیر تعطیل است و بعد از چهار ساعت پیاده روی، آدم در خلسه ای فرو می رود که چرت و پرت گفتن برایش لذت بخش می شود!سرش درد گرفته! از جیبش یک قرص آبی رنگ در می آورد و دنبال یک بطری آب معدنی می گردد! طبیعی است که به این راحتی پیدا نمی شود! از جلوی یک مغازه ادکلن فروشی رد می شویم. می پرسد: با ادکلن می شود قرص خورد!؟ فکر می کند که حرف خیلی چرتی گفته! می گویم: می شود! قرص را قورت می دهی و ادکلن را می زنی به زیربغلت!

یک نگاه عاقل اندر سفیه می کند. ولی من با دستی بر زیر چانه کمی بیشتر فکر می کنم و ادامه می دهم: البته مطمئن نیستم بشود! تا حالا چنین کاری نکرده ام!

افاضات آقای نانوا!

آفساید — Fri, 30 Mar 2012 20:44:47 GMT

آقای نانوا در تبلیغ نان بربری اش می گوید: نیگا! مثل تبلت می مونه!

penguinism

آفساید — Tue, 27 Mar 2012 21:45:59 GMT

Two men went to arctic for vacation. After two days one of them asked a shopkeeper: “Do you have white women in your town?” he answered: ”Yes! Most of them are white!”
“Then what about black ones?” The man asked! “Umm! Yes, there are some black women too!” shopkeeper murmured! “Sorry! Do you have a black and white woman in your town!!!?” he asked again. Shopkeeper looked at them surprised and said: “NO!”
The man looked at his friend and said sadly: “Asghar! I think the woman that we spent the last night with her was a penguin!”
P.S. I think we have the same situation in all of our joys! We satisfy our demands with fake things! I mean, there is not any perfect thing in the world! And we don’t have any other choice!

آدمها و خرچنگها

آفساید — Thu, 15 Mar 2012 06:08:57 GMT

ده ثانیه ی بعد از دقیقه ی پنجاه و هشت این کلیپ را بیش از ده بار مرور کردم! نیم ساعت منگ بودم که این لانگنر که در کل ارائه یک ساعته اش یک لبخند مختصر نزده بود، چرا قاه قاه زده است زیر خنده!

موضوع بحث هم چیز مهمی نبود! یکی از 65 متخصص امنیت حاضر در جلسه داشت راجع به پروسه تضمین کیفیت بدافزار استاکس نت سوال می پرسید! سوال کاملا جدی است! از اینکه دلیل خنده را نمی فهمم احساس حماقت می کنم! بیش از نیم ساعت!

ناگهان چیزی کشف کردم! یک چیز فرا علمی - فرا پژوهشی! از آن چیزهایی است که اصلا انتظارش را نداری! در زمان 58:02 یک صدای پس زمینه متفاوت به گوش می رسد! و قیافه ها مثل بمب های در حال انفجار می شوند! همه خودشان را کنترل می کنند! ولی دریغ که این کنترل بیش از چند ثانیه دوام نمی یابد! و ... انفجار خنده متخصصان ارشد امنیت سیستم های کنترل صنعتی در یکی از معتبرترین کنفرانسهایشان!!!

پی نوشت 1: خدایا شکرت که این "..وز" را مایه دلخوشی مردم جهان قرار دادی!

پی نوشت 2: عنوان مطلب تزئینی است! راستش چند سال است که می خواستم مطلبی به این عنوان بنویسم! نشد! حالا آن عنوان دوست داشتنی را گذاشتم روی متنی که عنوانی برایش پیدا نکردم!

نوستالوژی اسمارتیز!

آفساید — Thu, 08 Mar 2012 06:27:00 GMT

همکارم می گوید: به نظرت آنجلیاجولی واقعا آدم خیری است؟!

می گویم: چطور؟

عکسی از فرزندان و فرزندخوانده های آنجلیا جولی نشانم می دهد!

می گویم: فکر کنم او هم نوستالوژی اسمارتیز داشته! با این بچه هایش!

خالی بندی عظما

آفساید — Mon, 27 Feb 2012 13:51:42 GMT

همکارم پشت سیستمش نشسته و داخل سایت ویکی پدیا سیر می کند و می گوید:

- بزرگترین اشتباه زندگی ام این بود که سایت ویکی پدیا را فروختم!

می گویم: هه! خریدن همچین سایتی موفقیت بزرگی برایم نبود البته!!!

دگردیسی؛ آن هم در جایی که چاره دیگری نیست!

آفساید — Fri, 10 Feb 2012 19:59:33 GMT

ناف . گریه . خیس . شیر . درد . سرپایی . تاتی . حرف . فکر . دوچرخه . مداد . مدرسه . درد . خودکار . درس . بازی . سیبیل . درس . شنا . نجوم . درس . فوتبال . شریعتی . کنکور . فروپاشی . دانشگاه . درد . نقاشی . تاریخ . اینترنت . وبلاگ . پارک ملت . فروپاشی . فلسفه . طنز . روزنامه . کار . تعادل . درس . کنکور . کوه . درس . کار . ؟ . ؟ . ؟ . ... . بیب بیب بییییییییییب!

پ. ن. نرم افزاری هست که عکس جوانی آدم را می گیرد و عکس پیریش را تحویل می دهد. آن را روی عکس جوانی پدرم امتحان کردم و خوب جواب داد! لابد اگر پیر شوم یک چیزی شبیه این عکس چهارم خواهم بود! هر چند آن بالاها کمی آرد نیاز داشت!

Last discussion

آفساید — Fri, 03 Feb 2012 09:32:44 GMT

This one was their last discussion about son's future. Father said: "Pioneers and successful men have the same conduct during their lives. All of them are unanimous in effectiveness of volition, animus and steady effort. All of them permanently pursue a strict route toward their goal. Most of them were not fortunate people. It means that they didn't reach their ultimate goal by casual attempts. So focus on your education and be innovative in this way and don't waste your life by worthless hobbies!"

Son answered: "I'm a mature man! I love my life style! I won't revise it! I like to expand my life in different aspects toward my destiny. Nothing is sacred! Nothing worth enough to focus all of time! Apparently I don't pledge in altering my life in a way that you waste yours! Period! I'll live in my seconds by whatever I like!"

P.S. I'm confused between these conflicting ideas!

اندر احوالات روز آخر یک معلم!

آفساید — Thu, 05 Jan 2012 19:17:15 GMT

امروز در قالب یک مراقب آزمون پایان ترم، نقش یک بادمجان بی خیال را به شکلی بی کم و کاست و تمام عیار بازی کردم! هر چند این نکته را هم فهمیدم همین بادمجان بودن هم برای مراقبت از دانشجویان پسر دانشگاه فنی و حرفه ای، آن هم در یک امتحان مهم پایان ترم اسلوبها و روشهای خاص خود را می طلبد. مخصوصا آنکه مراقبت شوندگان دانشجویان خودت هم نباشند!

نخست در نقش یک جنتلمن آرام و موقر، با حرکات چشم، نگاههای هرزه متقلبان را اصلاح می کردم! اصلا دوست نداشتم روحیه ایزی گوهینگم لو برود! بعد این نیش نگاهم تبدیل شد به حرکات سر! بعد تذکر شفاهی! و بعد ...

این اولین تجربه مراقب بودن در امتحان ثابت کرد که اول باید مراقب حرف زدن خودت باشی! اصولا مشکل از همانجایی شروع شد که یک متلک نصفه و نیمه به سردسته متقلبان انداختم! در کمتر از بیست ثانیه پنجاه عدد پسرخاله شش سیلندر پیدا کردم! و آنجا فهمیدم که باید خر بیارم و باقالی بار کنم! این سردسته متقلبان هم موجود بسیار جالبی بود! قبل از پاسخ دادن به هر سوال، پاسخهای شش تن از اطرافیان را با دقت چک می کرد! و زمانی که با چشم غره من مواجه می شد، دستش را روی سینه اش می گذاشت و عرض ارادتی می کرد و باز روز از نو! آن عرض ارادت مذکور در جا کار خودش را می کرد و ما چند ثانیه ای در مرام این موجود غوطه می خوردیم تا چشم غره بعد و عرض ارادت بعد!

اوایل امتحان وسواس گرفته بودم بلند شوم و ماشین حساب همه این جماعت دون را ریست کنم! ولی اواخر امتحان نسبت به برگه های تقلب A3 احساس خاصی نداشتم! همان آخرهای امتحان بلند شدم تا چشم زهری بگیرم! خواستم یک کف دست تقلب را از یکی از همین رندان بگیرم که زار زد: استاد این را لازم دارم به خدا! بیا اینها را بگیر! و از داخل جیبش یک مشت تقلب مچاله شده تحویلم داد! ... حیف که فهمیده بود قرار نیست من هیچ تقلبی را ضمیمه هیچ برگه ای کنم!

بعد از امتحان، یک جماعت مشتاق دنبالم افتاده بودند و دعا کنان به جان من و اموات و پدر و مادر و تشکر از اوج محبت و ... و تازه همانجا بود که فهمیدم عجب بادمجان-منشی برایشان نشان داده ام و خودم نفهمیده ام!